...içimden geçen söylenmemiş cümleler...

UMUDUN ÖLMÜŞ OLDUĞU ZAMANDAN..

Wed, 23 Sep 2009 00:21:00 +0300

Yeni yazı, evi ve kendimi toparladığım zaman yazılacaktı ama sanırım o zaman hiç gelmeyecek..aslında evi toparlamaktan yana bir sorun yok..sorun; dağılan beni toparlamakta..o yüzden devrik cümlelerimden oluşan öylesine bir yazı olacak bu yazıda...

Nerelerdeyim, ne yapıyorum?

Doğası, coğrafyası, insanları, sokakları, yaşam tarzları ve daha bisürü şeyi bana çok uzak ve yabancı olan bir şehirde var olma savaşı veriyorum yaklaşık iki aydır..Ve asla bana aitmiş gibi hissetmeyeceğim bir şehir olduğunu bu kısacık sürede anlamış bulunmaktayım..bana ait olmadığı gibi kendimi de ait hissetmediğim bu şehirde zaman bir şekilde geçiyor geçmesine fakat insan kendini tamamıyla zamanın ve hayatın akışına bırakamayınca, düşüncelerin karanlık odasındaki akrep ve yelkovan bir adım bile atmıyor..

Hep gece, hep karanlık..

Ne tuhaf, “Merhaba güneşin doğduğu yeni kentim” diye başlamıştım oysa buradaki yeni hayata.. Aslında böyle olmasaydı daha çok şaşırırdım...Dünyanın karanlık yüzü hep bana dönük olduğundan ve tam on ikide durmuş bir saat gibi sürprizlere yer yok hayatta diyen ben, güneş.. ( devamı )

YAZIYI YAZAMADIM Kİ BAŞLIK BULAYIM..

Wed, 17 Jun 2009 14:15:00 +0300

Elveda, Güneş'in battığı Küçük Kıyı Kentim (Amasra),

Merhaba, Güneş'in doğduğu yeni kentim.. (Ağrı-Doğubayazıt)

İlk kez bir şehirden ayrılırken, ilk evden ayrılma hüznüne benzeyen, garip bir hüzün kaplıyor içimi.. zaman beni eskittikçe, gidişlerde geride bıraktığımın sadece bir şehir olmadığını daha iyi anlıyorum..Ne kadar çok anı biriktirmişim küçük kıyı kentimde de farkında değilmişim..Yaşadığım minicik ayrıntılar bile gitme tarihi yaklaştıkça uykusuz gecelerime konuk olmaya başladı.. En çokta aşığı olduğum denizin sesi kulaklarımdan girip, tüm hücrelerime yayılmaya başlayınca tanımsız bir acı dağlıyor yüreğimi..(Ağrı Dağı dağlıyor yüreğimi galiba..:P Ayy çok iğrenç oldu, farkındayım..okuyanın farkında olduğunun da farkındayım..Zaten buradan gitme konusunda aldığım kararda da bu farkındalık asli unsur oldu ya..neyse diyelim..en azından şimdilik.. :)

Gitmeyi kendim istedim istemesine de yeni bir başlangıca hazır mıyım sorusunu sormak için azıcık geç kaldım..
Pişman mıyım?
Hayır, aslında bir pişmanlığım yok..
Sadece beni nasıl bir yaşamın beklediğini bilmediğim i.. ( devamı )

ÖZLEM

Wed, 06 May 2009 14:30:01 +0300

Çok uzun zaman olmuş yazmayalı..Nedeni var mı yok mu bilmiyorum..kendime bile cevabını veremedim..Hayat işte diyip sıyrılıyorum..2009 yılında “Ben de varım, buradayım” diyememişim.. belki de gerçekten var olmadığımı düşündüğüm zamanlar geçirdiğim içindir..onu da bilmiyorum..ama öğrendiğim bir şey var ki yazmadığım bu zaman diliminde eksilmişim, hem de çok..okunmaya ara verilip, sayfası bükülüp köşeye bırakılmış eski zaman kitaplarından biri gibi hissediyorum kendimi..
yazmasam da sesini duyamadan yapamadığım dostların varlığı dolayısıyla blogcuyu tam anlamıyla terk edemedim..sadece alışılagelmişin dışında sessizce paylaştım paylaşılanları.. sessizlik paylaşmak sayılırsa..!

Sessizliğin gel gitlerinde dolanırken Gergin Hocama bir iki laf sokuşturup sonrasında da “Sen mi Siz mi diye hitap ediyordum onu bile hatırlamıyorum” şeklinde bir cevap ile karşılaşmak dünyaya yeniden gören gözlerle bakma zamanı geldiğini hatırlattı..Dost acı söylüyor ama doğru söylüyor diye düşünüp kızdım kendime..kızgınlığım, kırgınlığım, uzaklaşma isteğim beni boğmaya başlayan küçük kıyı kentime ve hayata karşı iken neden sevdiklerimi de kirlenmiş bu şehir ile aynı kefeye koydum ve uzaklaştırdım ki kendimi diye söylendim vakitli vakitsiz..Öğrenmiştim oysa gözden ırak olanın gönülden de ırak olamayacağını..Buna rağmen neden öyle bir hatanın koynuna girdim hâlâ anlamland.. ( devamı )

...

Tue, 11 Nov 2008 13:00:00 +0200

özgürlüğüne kavuşamamış türküler çalınıyor beynimin kıvrımlarında..
her ezgide, bir yasağı daha kutsuyorum..
bugün de toplumsallaştırdığım kahkahaların arasında eziliyor lila renkli gerçek gülüşlerim..
.. ( devamı )

ÖĞLE ARASI SAYIKLAMALARI

Mon, 10 Nov 2008 12:25:00 +0200

Bugün saçlarımı en sevdiğim renklerle ördüm ve karıştım hayata sabahın ilk ışıklarıyla..İçimde bir yerde, akşamdan kalma sarhoş balıklar gezinirken, yüzümde martıların kahkalarından uyarlanmış kaçamak bir tebessüm var..Ağaçları seyrediyorum güneşin göz kırptığı ve sessizliğin geviş getirdiği odamda..Kim bilir, belki hayatın gülen yüzü geçer bugün penceremin önünden...
.. ( devamı )

YALNIZLIK SEREMONİSİ

Sun, 09 Nov 2008 18:00:00 +0200

Çok uzaklarda, çok karışığım..
Hatırlamıyorum suskunluklarımda neler yaşadığımı..
eskici dükkanı gibi artık düşüncelerim..Büyük harflerle yalnızlık dolaşıyor etrafımda, siyah beyaz günahların arka fonda kendine yer bulduğu, görkemli bir yalnızlık..Biliyorum, geçip gidecek ve yerine küçük harfli hüzünler gelecek..ama yine de üşüyor gözbebeklerimde saklanan yazdan kalma umutlar..
Şimdi, hemen şimdi kızıl mavi, sıkı bir yağmur yolla ruhuma Tanrım..alıp gitsin ne varsa..temizlensin içimde biriktirdiğim günahlar.. Dar zamanlara sığdırdığım geniş düşlerim kalsın sadece bende.... ( devamı )

YAŞIYOR GİBİYİM..

Sat, 30 Aug 2008 18:40:00 +0300

İnsan kendi enkazının altında kalır mı? Ben kalıyorum..toz toprak doluyor gözlerime, sızılarım artıyor, yorgun düşlerim uyanıyor, üşüyorum, umutlarım tıkanıp kalıyor içimde..hayat gibi..Ve bazen hayatı hiç anlamıyorum..

Bazen unutuyorum her şeyi, en az kendimi unuttuğum kadar.. sıradan şeyler yapıyorum; ağlıyorum, gülüyorum, kitap okuyorum, martıları dinliyor, kargaları seyrediyorum..yağmurda yürüyor, kumsalda oturuyorum..oyalanıyorum işte.. Kanımdaki promil miktarı artıkça gökyüzü daha bi güzel görünüyor gözüme, hayat gibi..yıldızlara yaklaşıyor ve yaklaştıkça gerçeğime, uzaklaşıyorum sıradanlaştırdığım her şeyden..uzaklaştıkça, yaşamayı daha çok seviyorum..ve seni özlüyorum..en az kendimi özlediğim kadar..

seni özlemeye başladığım anlar bir martının kanadındaki en zarif tüy oluyorum..bazen de kimsesiz bir çocuğun gözyaşı olup, ayakucuna akıyorum sokakların..karışıp gidiyorum yollara..ve seni sevmeyi özlüyorum..bazen de yara almış bir gece oluyorum kimsesiz, yitirilmiş kentlerin üzerine..konuşup duruyorum şehirlerle; ne çok derdin varmış, ne çok yalnızlık atmışlar çöp tenekelerine diye..
Yalnızlaştıkça, kendime daha çok yaklaşıyorum ve kaçmanın mümkün olmadığını anlıyorum.. “hadi gülümse” diyor bir ses ve ben en mutlu pozu veriyorum dünyaya..
İşte o zaman kavakları düşünüyorum..yapraklarının düşlerimin rüzgârlarına kanat açtığı koca kavakları..aklım karışıyor..yollarım gibi..
güzel şeyleri.. ( devamı )

MADEM DOĞMUŞUM BİR KERE..

Sun, 01 Jun 2008 13:23:00 +0300

Firuze aracılığıyla geçmiş olsun dileklerini bırakan blogumun güzel yürekli ziyaretçilerine teşekkürlerimi yorum aracılığıyla iletmeye çalışmıştım ama ana sayfada boy gösterecek kadar iyileştiğimi düşündüğümden, birinci ağızdan tekrar teşekkür ediyorum tüm güzel dilekler için.. Okuduğum her yorumda burada bulunmaktan dolayı ne kadar mutlu olduğumu kendime yineledim durdum..Doğru yerde, doğru insanlarla dostluk kurmuş olduğunu bilmek dahası bunu yürekten hissetmek insana huzur veriyor..

Mutluyum, huzurluyum..

En sondan bir önceki durum raporu niyetine sağlığım ile ilgili kısa bir açıklama daha yapıp bu hastalık halinden çıkmak istiyorum çünkü yatmaktan yoruldum ve çok sıkıldım..

İlk günlere göre daha iyiyim ve çift baston kullanarak da olsa ayaklarımın üzerine basabiliyorum.. hatta abartıp sokağa çıkma teşebbüsünde bile bulundum.. Bastonlarla yürümeyi beceremediğimden evin içinde bir kere, sokakta da bir kere olmak üzere yeniden düşüp iyileşme sürecimi biraz uzattım ve burnumu da bu ikinci kazaya (aslında sakarlık daha doğru olac.. ( devamı )

SON DURUM RAPORU

Tue, 20 May 2008 11:12:00 +0300

Hayatın anların toplamı olduğunu bir kere daha öğrendim ve zaman zaman umutsuzluk belirtisi göstermiş olsam da tadını ala ala kısa hayatı yaşamak gerektiğini kendime yeniden kabul ettirdim..

Hepimiz yaşama pamuk ipliği ile bağlıyız ve hayatın karşımıza ne gibi sürprizler çıkartacağını bilmiyoruz..ne diyorum?

ölüm diyorum..

hayatımızdan ne kadar uzak tutmaya çalışsak da nafile, hep yanı başımızda.. çok sevdiğimiz topraklarımıza her an gelecek hazır kıta gibi..biliyorum çünkü ölümle sarmaş dolaş olduk..o kadar yakındık ki düşündükçe hem gülüyor, hem gözyaşı döküyorum..

Aynı duyguları yoğun olarak 1999 yılında buz tutmuş yolda tepe taklak düşüp, kafamı çok sert bir şekilde buz kütlelerine çarptığım zaman hissetmiştim..geçirdiğim kafa travması sonucu hayat bir süre donmuştu benim için ama yaşamanın gücü galip gelmiş ve ben yeniden dört elle hayata tutunmuştum..o günden sonra öyle umutsuzluğa düştüğüm, bir hiç uğruna yaratı.. ( devamı )

:))

Fri, 04 Apr 2008 11:30:00 +0300

hani her sabah yeniden kurulur ya dünya, hani her sabah taze bir başlangıçtır ya!. işte bu yüzden gülümsemeleri asıyorum her sabah yüzüme, en çokta gözlerime.. o zamanlar güneş yani hayat gözlerimde doğuyor.. senin sesin de eklenmişse gözlerimdeki renk cümbüşüne yaşanası oluyor dünya, her şeyine rağmen.. günaydın günün en güzel gülümsemesi.. günaydın adı dünyamın en güzel gülümsemesi olan ışık..
.. ( devamı )

BİR AYRILIK, BİR YOKSU(N)LLUK, BİR ÖLÜM..

Fri, 04 Apr 2008 08:35:00 +0300

gittin..

dün gibi..

bugün de gittin..

ardında yıkık kentler bırakarak..

çektin gittin işte..
ardına bile bakmadın.. zaten kim var ki ardında bakacak.. seven bi salak sadece..
madem gittin, kalmadın, ilk defa olsun, bir kez olsun gel!

.. ( devamı )

MAĞRUR SEVGİLİ "GÜNBATIMI"

Sun, 23 Mar 2008 09:34:00 +0200

Aslında yeni yazılar eklemek istiyordum ama bugün için mümkün olmayacak gibi..Bu yüzden dünümden kareler ile blogumu en azından uyandırayım dedim..

Amasra'da en çok sevdiğim zaman dilimi güneşin hoşçakal demek için hazırlığa başladığı saatler.. Mağrur bir sevgilinin terk edişi gibi gelir bana günbatımları.. Dün de bu sevgilinin gidişini izledim hayranlıkla.. Her şey çok güzeldi.. Şu en alttaki gıcık kedi bana poz vermemek için inat etmeseydi daha güzel de olabilirdi.. :)

.. ( devamı )

NEDEN KİLİSE?

Tue, 18 Mar 2008 22:35:00 +0200

Blogumda önemli gün ve haftalarda yazı eklememeye, herhangi bir şekilde görüş belirtmemeye dikkat ediyorum..Bu konudaki hassasiyetimde blogumdan yansıttığım aşk, hüzün vb duyguların insanı imajının etkisi de olabilir.. Bilenler bilir, tarihi veya siyasi gündem ile ilgili konularda yorum yapacak kadar bilgi sahibi isem yazının bulunduğu blogta fikrimi beyan ediyorum, söyleyecek bir şeyim yoksa ya da söylemek istemiyorsam da susarım...Bu sebeple de duygusallık dışındaki konularda beni yazılarımdan çok yorumlarımdan tanımanız mümkündür..

Hal böyle olmasına rağmen bugün yazmadan edemedim.. Belki bilgisizliğim, belki de tarihimiz konusundaki yanlış bilgilerim sebebiyle anlamlandıramadığım bir konu var ve bunu blogumda paylaşarak bilgi sahibi olmak istedim... Bilmemek değil öğrenmemek ayıp diye bir atasözümüz de vardı heralde.. :)

Medyada ve çoğu blogta yazıldığı gibi 18 Mart Şehitler Günü ve Çanakkale Zaferi ile ilgili tarihi bir bilgilendirme yazısı olmayacak bu yazı.. Sadece merakımı gidermek, bilmediğim bir şeyler varsa öğrenmek için yazsam mı yazmasam mı tereddütü yaşayarak sonunda yazmaya karar verdiğim kendi halinde, içerisinde art niyet, eleştiri, polemik yaratma duygusu gibi şeyler barındırmayan bir yazı sadece..

Biliyorum çok uzattım, sadete geliyorum..

Herkesin bildiği gibi bugün 18 Mart Şehitlerimizi Anma Günü olması sebebiyle yurdun her köşesinde çeşitli etkinlikler ile şehitlerimiz anıldı..

Genelde anma törenleri; Atatürk Anıtına Çelenk Konulması, Şehitlerimiz anısına saygı duruşu, İstik.. ( devamı )

KURBAN "S"

Thu, 13 Mar 2008 16:17:00 +0200

Sen sümbüllerin sardunyalarla savaştığı sarayında sahteliklerle süslenmemiş sevdanı sandıklara saklayıp sessizce susarken, sekizinci sokaktaki sarhoş serçeler salkım saçak söğütlerin solmadığı serüvenlerin sararmış sayfalarında sahnelenen siyah sevdaların son satırlarında senin sımsıcak sevinçlerinle, sesinin sedasının sisli semada savrulan sarı saçlarıyla sana susamışçasına soluk soluğa sevişiyorlardı sevgili..

***

Bu ne?

Ben de bilmiyorum.. işlerin yoğunluğunun verdiği bunalım sebebiyle olsa gerek aynı harfle başlayan kelimelerle bağlaç bile kullanmadan (içinde azıcık anlam barındıran) ne kadar uzun bir cümle yazabilirim diye bir an düşündüm ve "S" harfini kendime kurban seçtim.. Zormuş aynı harfle başlayan kelimelerden cümle kurmak..Bişey biliyorlar ki 29 harflik alfabeyi kullanmış büyüklerimiz..

.. ( devamı )

GÜN ORTASI HALET-İ RUHİYEM..

Tue, 11 Mar 2008 12:32:00 +0200

Kahve

&

Çikolata

Tadım yok bugün..Güzel ve güneşli ama keyifsiz günde beni mutlu eden tek şey masumluğu tartışılır mucize ikili..Geri dönüşümü bolca kalori ve muhtemelen selülit olacak olmasına rağmen yüzümü güldüren, kendimi mutlu hissettiren başka hiçbir şey yok bugüne dair.. Kahveme eşlik eden magnum çikolataların etkisi ile kahkaha atmasa da tebessüm ediyor gün..Bugünün bahar neşesi; kahve ve çikolata..
.. ( devamı )

GECE GECE

Sun, 09 Mar 2008 23:49:00 +0200

her telden çalıyorum bugün.. sevdiğim şarkılar dilimde, gece gözlerimde.. yine de dudağımda mavinin vazgeçilmez melodisi var..Uykuya çekilen şehri seyre dalmışken karanlıkları delip geçen süzme ışık gibi gözlerin beliriyor Ay’ın teninde..Yıldızlar düşüyor pencereme..dokunmak için uzattıkça ellerimi gecenin kirpiklerinden düşmeyi bekleyen bahar gibi çarpıyor yüreğim.. Bir kelebek edasıyla bahar dallarındaki bütün çiçekleri topluyorum..binlerce çiçek birikiyor gönlümün eteklerinde.. her telden çalıyorum bugün.. kalbimin ritmi bozdu bütün ezberlerimi..

majörlerim minörlerim hepsi darmadağın..notalar da vurdu kadehin dibine..içimdeki sessiz çığlık gibi akor basıyorum yine hayatın tellerine.. şehir sessiz, yaşamak gürültülü.. bir kuş ıslık çalıyor şimdi ve ben bir baharı daha feda etmeden geceye gidip uyumalıyım..
.. ( devamı )

BAŞLIĞI YOK SADECE BİZ..

Sun, 09 Mar 2008 01:00:00 +0200

insan kendine susar mı?

susuyor galiba..

nasıl sustuğuna dair düşüncelerimi cümle yapmadım henüz ama susmak ve susamak olarak değerlendireceğimi biliyorum susuyor olmayı...

su..

en sevdiğim içecekler sıralamasında birinci sırada..

bu sebepten olsa gerek su ile başlayan bütün kelimeleri seviyorum, anlamlarıyla birlikte..

susku nöbetlerinde ki bu nöbet sadece kendime iken, gezdim durdum satırların arasında..

kiminin altını çizdim, kimine yıldız koydum, kimine ağladım, kimine güldüm..

çoğuna da sustum..

susarken fark ettiğim ise ben burayı seviyorum.. ( devamı )

ÖĞLE ARASI KARALAMASI

Fri, 29 Feb 2008 14:36:00 +0200

Hayat öyle garip ki..Her gün keyif alarak yaşadığın hayat ve sahip oldukların pamuk ipliğine bağlı..her an her şeyinizi yitirebilirsiniz ya da tam tersi bir mucize hayatınızın orta yerine düşebilir..hem de tam siz düşmek üzereyken..

Düşüyor muyum?

Bilmiyorum..

Yitirdiğim, içimi acıtan bir şey mi var?

Evet, belki

ya da

Hayır, ne olabilir ki?

Cemal Süreyya'nın bir şiiri var.. tamamını bilmiyorum..

BENCİLCE BİR YAZI İŞTE..

Wed, 27 Feb 2008 15:21:00 +0200

Bencilce bir yazı yazmak istiyorum.. içinde sadece ben olayım.. dökülsün içimde küf tutmaya yüz tutan ve canımı acıtanlar istiyorum.. yapabilir miyim bilmiyorum, deneyeceğim işte.. belki hüznün taçsız prensesiyimdir, öyle sanrılar olabilir ama değilim öyle.. yaşadığım hüzün herkesin payına düşenden fazla veya eksik değildir.. yaşadığım ve yaşattığım şekil daha fiyakalı olduğundan olsa gerek ağır yüklerin altında eziliyormuşum gibi duygular uyandırabilir yazdıklarım ki umurumda bile değil.. attığım her adımın hesabını vermek benim harcım değil.. böyle diyorum ama yine de zaman zaman kendimi artık hayatta büyük bir yalnızlık çektiğim hissinden kurtaramıyorum..açıklama metinleri ile dolaşmaktan sıkıldım..biliyorum çok hatalarım var.. herkes gibi.. hangimiz masumuz ki?

Çok şey söylemem gerektiğini bilerek ama konuşmayarak kendime çektirdiğim acılardan dolayı üzgünüm.. durmadan sorguluyorum hayatımı.. dünümü, bugünümü.. yargılıyorum kendimi, dahası cezalandırıyorum ve en son hepsine üzülüyorum.. çünkü yargılamalarımın beni ulaştırdığı son nokta bugüne kadar hayatı gerçekten istediğim gibi hiç yaşayamadığım hükmü.. en büyük suçlusu da benim..hayatta yok olduğumu fark ettim.. görünürde ne kadar hayatın içindeysem de özünde hayatın çok dışında olduğunu görmek üzüyor artık bir serçenin kanadına tüneyen yüreğimi..

herkesi kandırabiliyor insan ama i.. ( devamı )

HAYAT İŞTE

Thu, 28 Feb 2008 01:07:00 +0200

Aslında kederliyim bu aralar..

Çok olmasa da biraz..

Belki nedeni var belki nedensiz..

Oysa bugünler çiçek açmam gereken günler

Balkondaki lâleler bile baharı müjdelerken

Açamadığım çiçeklerime bahçe olmalı,

Yağmur sularını ısırmalıyım..